_{من به تو میگویم}

_{تو مگو به هر کسی}

_{بنفشه ی سفید گلی به لاله ی سرخ داد}

_{که صبحگاهان}

_{بنفشه ی همرنگش به او داده بود}

_{بایک دنیا عاطفه}

_{میخواهم اندام طاهرم را در گلهای محمدی گذارم}

_{باشتاب برخیزم}

_{و تا کوچه ی میکده}

_{همانجا که حقیقت انتظارم را میکشدبدوم}

_{گیسوان ارادتم را که تمامی سر به زیر دارند}

_{مرید صفای ان پیر سازم}

_{ودر نسیم محبت شناور کنم}

_{تا پاهایم که از دیگری فرمان دارد}

_{مرا به پای کوه رساند}

_{در ان سکوت}

_{دران دم غنیمت}

_{سر همان کوچه همیشگی}

_{روی سرفرازی ایمان}

_{میبینمش که دستهایش}

_{به سمت من است}

_{با همان قبای طوسی              همان رنگ}

_{که هنوز           هیچ نقاشی            نیافته بران دست}

_{کف ابرهارا لمس میکنم}

_{ناگهان حالی دگر}

_{لمس پاکی         لمس عشق}

_{وه چه شور انگیز است}

_{همه جا نور است نور}

_{سایه ها گم شده اند}

_{من ازاومست شدم}

_{ودران حالت خوش}

_{او اورد ان دو غنچه}

_{که سپردم به او}

_{و چه خوش پاک میکند}

_{رنج تنهایی از گونه ی گل}

_{وچه پر بارم من}

_{وچه تکمیلم من}

_۸۱